Kötü karakterli bir genc varmis.Birgün babasi ona çivilerledolu bir torba vermis. "Birgün arkadaslarinla tartisip kavgaettiginde,her seferinde bu tahta perdeye bir çivi çak " demis.Genç,ilk gün tahta perdeye 37 çivi çakmis.Sonraki haftalarda kendi kendini kontrol etmeye çalismis.Ve her geçen gün daha az çivi çakmaya baslamis.Nihayet bir gün gelmis ki; Hiç çivi çakmamis. Babasina gidip söylemis.Babasi onu yeniden tahta perdenin önüne getirmis.Gence; "Bu günden baslayarak tartismayip,kavga etmedigin her gün için tahta perdeden bir çivi (sök) çikart" demis. Günler geçmis.Bir gün gelmis ki,her çivi çikartilmis.Babasi ona "Aferin.iyi davrandin,ama bu tahta perdeye dikkatle bak.Birçok delik var.Artik hiç bir sey geçmisteki gibi güzel olmayacak"demis. Arkadaslarla tartisip kavga edildigi zaman kötü kelimeler söylenir. Her kötü kelime ,biryara(delik)birakir.Arkadasina bin defa kendisini affettigini söyleyebilirsin ama, Bu delikler aynen kalacak(kapanmayacak). Bir arkadas,ender bir mücevher gibidir.Seni güldürür,yüreklendirir. Sen ihtiyaç duydugunda, yardimci olur,seni dinler, sana yüregini açar"demis. Senin arkadasligin için çok tesekkür ediyorum.Senint tahta perdene çaktigim çivi için beni affet.(var mı bilmiyorum ama;eger varsa) Insanlar ölür! Toprak olur! Ama. Dostluklar ölmez! Herzaman ebedi kalir..